Gdy mówimy o termoizolacyjności okna, zazwyczaj bierzemy pod uwagę głównie współczynnik przenikalności ciepła Uw. Wielkość ta wyrażana jest za pomocą W/m²K. Im niższa wartość współczynnika Uw, tym szczelniejsze powinno być okno. Współczynnik Uw nieco jednak upraszcza kwestię o znacznej złożoności. Aby dokładnie wyliczyć poziom termoizolacyjności danego okna, należy bowiem rozłożyć je na części i rozpatrzyć wartości izolacyjności cieplnej dla każdego z elementów.
Przenikalność poszczególnych elementów okna
Wzór na obliczanie wartości Uw wygląda następująco:
AgUg + AfUf + Igψg
Uw = ----------------------------
Ag + Af
Ag to powierzchnia szyby, a Ug to jej współczynnik przenikalności ciepła. Mnożąc przez siebie te wielkości, otrzymujemy informację, jaka będzie strata ciepła przez szybę. Af to natomiast powierzchnia ramy. Pomnożona przez jej współczynnik przenikania ciepła (Uf) informuje o stratach ciepła przez ramę. Ostatnia z wartości izolacyjności cieplnej istotna dla tego wzoru to strata ciepła przez ramkę dystansową. Z kolei symbol ψg oznacza wartość mostka liniowego, Ig jest zaś jego długością. Suma Ag + Af daje powierzchnię okna.
Okna o bardziej skomplikowanej konstrukcji
Kwestia termoizolacyjności komplikuje się jeszcze bardziej, jeżeli bierze się pod uwagę okno składające się z dużej liczby elementów o różnych wartościach izolacyjności cieplnej. Przykładem może być dodatkowa komora, w której ukryta jest żaluzja lub profil nośny stosowany podczas montażu MOWO. Każdy z podanych elementów wpływa na ostateczną wartość Uw i każdy z nich w celu obliczenia tej wielkości musi zostać naniesiony na wymieniony wyżej wzór.
Obliczenia wynikające z podanego wzoru będą jednak prawidłowe tylko pod warunkiem połączenia ze sobą poszczególnych elementów okna i braku innych zewnętrznych lub wewnętrznych nieprawidłowości, które mogą skutkować odchyleniami wyniku. Nawet jeden błąd może zaowocować pojawieniem się mostka termicznego i, co za tym idzie, zdecydowanie podwyższyć wartość Uw – nawet, jeśli nie będzie to wynikało z przytoczonego wzoru.
Okno jako zbiór elementów i jako całość
Obliczenie wartości izolacyjności cieplnej jest kluczowe na każdym etapie produkcji okna, a także podczas kontroli jego jakości. Aby określić współczynnik Uw, zazwyczaj najpierw testuje się poszczególne elementy, z których okno zostało zbudowane, a następnie oblicza się przewidywalną wartość z przytoczonego wyżej wzoru, ew. rozszerzonego o niestandardowe elementy konstrukcyjne.
Teoretyczny, wyliczony ze wzoru współczynnik Uw jest przed dopuszczeniem do sprzedaży sprawdzany w praktyce podczas testów w siedzibie producenta – jeśli praktyka nie pokrywa się z założeniami, przed opuszczeniem magazynów przez daną partię produktu błąd musi zostać znaleziony i usunięty. Jeśli mamy do czynienia z oknem pasywnym, testy zostają powtórzone w instytucji uprawnionej do przyznawania odpowiednich certyfikatów.
Wbrew pozorom okno to niezwykle złożona konstrukcja, w której każdy element ma inne wartości izolacyjności cieplnej. Aby dobrze spełniało swoje zadanie, każdy element konstrukcji musi stanąć na wysokości zadania i prezentować przekonującą jakość.
Marcin Ksokowski
